بعضا" افراد سودجو براي رسيدن به اهداف نامشروع خود به انحاء مختلف و متوسل شدن به نيرنگ و تزوير در مقام ‏راضي و خشنود ساختن افراد ومورد نظر و مسئول برآمده تا با جلب رضايت آنها به هدف باطل خويش نائل آيند . ‏حقوقدانان و فقهاي اسلامي انواع متنوعي از رشوه را به تفصيل مورد بحث و بررسي قرار داده اند كه يكي از آنان ‏رشوه اهدائي مي باشد و رشوه اي است كه كسي به رشوه ، جامه هديه پوشانيده و با دروغ و تعارفات پوچ به آنان ‏صورت هديه داده تا به آن وسيله مستخدم رسمي و يا غير رسمي و مأمور را وادار به تغيير موضوع و انجام عمل به ‏نفع خود نمايد .‏
البته اين عمل به خاطر رضاي خداوند و به خاطر شايستگي و لياقت مأمور نيست بلكه به لحاظ اعتبار وموقعيت شغلي ‏او و اميد واري در برآورده شدن نيازها واهداف خود توسط شخص مأمور مي باشد كه با اهداء هديه وكادو ‏مي خواهند باب دوستي ومودت را باز نموده ودر جهت تحقق اهداف باطل خود اقدام نمايند . ‏
اين چنين هدايا متأسفانه در اكثر جوامع مرسوم ومتداول گرديده . خصوصا" صاحبان زروزور با برگزارنمودن ‏جلسات خصوصي و خودماني و ميهماني هاي پرزرق و برق به مناسبتهاي مختلف و با دعوت نمودن از افراد مورد ‏نظر وايجاد زمينه آشنائي ودرخواستهاي نامشروع خود در آينده فراهم مي نمايند . ‏
تشخيص بين هديه و رشوه بعضا" با اشكال مواجه مي شود و زماني كه معيار تميز و تشخيص آن دو ، قصد مركب ‏قرار گيرد اشكال مضاعف مي شود چرا كه اثبات قصد ونيت افراد امري مشكل و سخت است وبه همين دليل در ‏برخي از مقررات قانوني از جمله ماده 398 قانون دادرسي و كيفري نيروهاي مسلح اخذ و پرداخت اعم از اينكه به ‏عنوان تعارف باشد يا به عنوان رشوه مشمول احكام رشوه مي باشد تا راه را بر سوء استفاده احتمالي ببندد . ‏
صاحب مكاسب از راه قياس آثار سوء هر دو عمل رشوه و هديه نتايج آنها ، هديه را در حكم رشوه مي داند .
منبع: اداره كل سازمان زندانهاي ايران